ما تولید را دو برابر کردیم - بدون خرید تجهیزات جدید. چگونه؟

من قبلاً فکر می کردم خروجی بیشتر به معنای فشار بیشتر است. میز من همیشه پر بود. پیام ها مدام می آمدند. وظایف انباشته شده است. سریعتر جواب دادم، بیشتر کار کردم و هنوز احساس عقب افتادگی می کردم. بخش عجیب این بود: هر چه بیشتر عجله می کردم، کمتر تمام می کردم. روز من شلوغ به نظر می رسید، اما نتایج با تلاش مطابقت نداشت. این مشکل در فروش، بازاریابی و مشاغل کوچک رایج است. بسیاری از مردم به ساعات بیشتری نیاز ندارند. آنها به یک سیستم بهتر نیاز دارند. چیزی که برای من تغییر کرد ساده بود. من از تلاش برای انجام همه کارها به یکباره دست کشیدم. من شروع به تقسیم کار به قسمت های کوچک کردم، به هر قسمت هدف واضحی دادم و دنبال کردم که چه چیزی واقعاً نتیجه را تغییر می دهد. خروجی من رشد نکرد چون مثل ماشین کار می کردم. رشد کرد چون با ضایعات کمتری کار می کردم. من می خواهم روشی را که اکنون استفاده می کنم به اشتراک بگذارم. عملی است. تکرار آن آسان است. همچنین برای افرادی که نیاز به نتایج واضح دارند بدون اینکه روزشان به هم ریخته شود، مناسب است. من با یک سوال شروع می کنم: کدام وظیفه در حال حاضر مفیدترین نتیجه را به من می دهد؟ این سوال روش کار من را تغییر داد. قبل از این، بین پیام‌ها، ویرایش محتوا، تماس‌های مشتری و پیگیری‌ها می‌پریدم. احساس می‌کردم فعال هستم، اما تمرکزم از هم جدا می‌شد. حالا من یک هدف اصلی را برای روز انتخاب می کنم. اگر به فروش نیاز داشته باشم، روی مرحله اصلی تمرکز می کنم که بیشترین اهمیت را دارد. اگر به محتوا نیاز دارم، قبل از اینکه جزئیات کوچک را لمس کنم، روی یک پیش نویس قوی تمرکز می کنم. من هم کارهایم را نمایان می کنم. یک صفحه خالی استرس ایجاد می کند. یک صفحه شفاف حرکت ایجاد می کند. من سه لیست کوتاه می نویسم: - امروز چه کاری باید انجام شود - چه چیزی می تواند منتظر بماند - فعلاً چه کاری را باید انجام دهم این عادت کوچک باعث صرفه جویی در انرژی می شود. همچنین مرا صادقانه نگه می دارد. بسیاری از مردم می گویند که خروجی بیشتری می خواهند، اما برنامه آنها پر از وظایفی است که به آنها در فروش، نوشتن یا ارائه کمک نمی کند. یک مورد واقعی برای من برجسته است. یک صاحب فروشگاه اینترنتی کوچک به من مراجعه کرد زیرا تیم او غرق شده بود. او دو کارمند داشت که به پیام های مشتری پاسخ می دادند، صفحات محصول را به روز می کردند و سفارشات را بررسی می کردند. آن‌ها هر روز سخت کار می‌کردند، اما زمان پاسخ‌دهی کند بود و به‌روزرسانی‌های محصول دیر انجام می‌شد. با هم کار را نگاه کردیم. مشکل تلاش نبود. مشکل این بود که با هر کار یکسان برخورد می شد. ما جریان را تغییر دادیم. سوالات مشتری الگوهای پاسخ ساده ای دریافت کردند. به روز رسانی های محصول هر روز بعد از ظهر در یک بلوک گروه بندی می شدند. بررسی های سفارش در زمان های ثابت انجام می شد، نه هر چند دقیقه. تیم در تمام طول روز تغییر وظایف را متوقف کرد. در یک دوره کوتاه، آنها درخواست های بیشتری را با سردرگمی کمتر انجام دادند. کلمات او ساده بودند: "احساس می‌کنم روز خود را به عقب برگردانیم." این همان چیزی است که خروجی دو برابر شده برای من به نظر می رسد. نه سر و صدا نه هرج و مرج فقط کار تمیزتر وقتی می‌خواهم خروجی بهتری داشته باشم از سه مرحله استفاده می‌کنم: - فهرست کارها را پاک کنید - کارهای مشابه را با هم گروه کنید - قبل از ادامه کار، نتیجه را مرور کنید. نوشتن ایمیل، بررسی اعداد و ایجاد محتوا همگی حالت ذهنی متفاوتی را می طلبد. اگه زیاد مخلوطشون کنم سرعتم پایین میاد. اگر آنها را گروه بندی کنم، با اشتباهات کمتری سریعتر حرکت می کنم. به استراحت های کوچک هم توجه می کنم. برخی افراد فکر می کنند استراحت به معنای از دست دادن حرکت است. من آن را متفاوت می بینم. مکث های کوتاه به من کمک می کند تیز باشم. یک استراحت پنج دقیقه‌ای بعد از یک کار سنگین می‌تواند باعث صرفه‌جویی در بیست دقیقه کار مجدد شود. من این را به سختی یاد گرفته ام. وقتی خستگی را از بین می برم، اشتباهات بی دقتی مرتکب می شوم. سپس زمان بیشتری را صرف تعمیر آنها می کنم. دیدگاه من ساده است: خروجی فقط مربوط به عمل نیست. این در مورد عمل پاک است. به همین دلیل است که من یک فرآیند ساده را به یک فرآیند شلوغ ترجیح می دهم. من دنبال هر ترفند جدیدی نیستم. من روزم را با وسایلی که از آنها استفاده نمی کنم پر نمی کنم. من چند مرحله را انتخاب می کنم، آنها را به خوبی تکرار می کنم و اندازه گیری آنها را آسان می کنم. اگر می‌خواهم خروجی فروش را بهبود بخشم، به کیفیت سرنخ، سرعت پاسخ‌دهی و ریتم پیگیری نگاه می‌کنم. اگر بخواهم خروجی نوشتن را بهبود بخشم، به کیفیت طرح کلی، سرعت پیش‌نویس و زمان ویرایش نگاه می‌کنم. اگر می‌خواهم خروجی تیم را بهبود بخشم، به وضوح انتقال، مالکیت وظایف، و اینکه افراد چقدر باید یک سوال را دو بار بپرسند، نگاه می‌کنم. اینها نشانه های ساده ای هستند. به من می گویند تاخیر کجا پنهان شده است. همچنین فکر می‌کنم مردم باید سرعت کار خود را با داستان سطحی دیگران مقایسه نکنند. یک نتیجه سریع ممکن است بعداً پاکسازی زیادی را پنهان کند. یک روند آرام ممکن است کار بهتری با مشکلات کمتر ایجاد کند. این درس را پس از تلاش برای مطابقت با کسی که به نظر می رسید هر هفته بیشتر از من تولید می کند، یاد گرفتم. سرعت رو کپی کردم نه روش و با خطاهای بیشتر هزینه کردم. وقتی به روند خودم برگشتم، کیفیت بهبود یافت و خروجی به گونه ای رشد کرد که می توانستم حفظ کنم. این بخشی است که من بیشتر به آن اهمیت می دهم. سنبله خوش شانسی نیست. یک سیستم قابل تکرار اگر احساس می‌کنید گیر کرده‌اید، از اینجا شروع می‌کنم: - یک کار مهم را حذف کنید - به یک کار مهم یک بلوک زمان ثابت بدهید - قبل از اینکه برای آن روز توقف کنید، یک مرحله بعدی واضح بنویسید این سه حرکت کوچک هستند، اما کمک می‌کنند. من دیده ام که آنها در برنامه خودم کار می کنند، و دیده ام که آنها برای افراد دیگر نیز کار می کنند. خروجی دوبرابر همیشه از انجام کارهای بیشتر حاصل نمی شود. اغلب، از دیدن کار با وضوح بیشتر، کاهش سر و صدا و ساده نگه داشتن فرآیند به اندازه کافی برای تکرار ناشی می شود. این همان بخشی است که بیشتر مردم از دست می دهند. و وقتی آن را ببینند، کار سبک‌تر به نظر می‌رسد، روز تمیزتر می‌شود، و نتیجه شروع به مطابقت با تلاش می‌کند.

هر بار که می خواستم کار جدیدی را شروع کنم مکث می کردم. به خودم گفتم قبل از اینکه بتوانم حرکت کنم به وسایل جدید، چیدمان بهتر یا طرح تمیزتر نیاز دارم. این فکر امن به نظر می رسید، اما من را درگیر نگه داشت. کیف قدیمی من هنوز کار می کرد. گوشی من هنوز کار می کرد. لپ تاپم هنوز روشنه مشکل واقعی ابزار من نبود. عادت من به انتظار بود. من این الگو را بارها دیده ام. یک نفر می خواهد بدود، بنابراین به خرید کفش مناسب ادامه می دهد. دوستی می‌خواهد شروع به ارسال عکس کند، بنابراین به دوربین‌ها نگاه می‌کند. شخص دیگری می خواهد در خانه ورزش کند، بنابراین تشک، نوار و نیمکت را با هم مقایسه می کند. من این احساس را درک می کنم. خرید چیز جدید مانند پیشرفت است. همچنین می تواند ترس را پنهان کند. اگر به خرید ادامه دهم، هنوز مجبور نیستم شروع کنم. چیزی که برای من تغییر کرد یک قانون ساده بود. من قبل از خرید چیزی یک سوال پرسیدم: آیا می توانم این کار را با چیزی که قبلاً دارم انجام دهم؟ بیشتر اوقات پاسخ مثبت بود. وقتی می خواستم برای یک نانوایی محلی عکس های بهتری بگیرم، دوربین جدیدی نخریدم. از تلفنم استفاده کردم، پنجره را باز کردم و لنز را تمیز کردم. صفحه را به نور طبیعی نزدیکتر کردم. ده عکس گرفتم، سه تا را نگه داشتم و برای صاحبش فرستادم. پست آن بعدازظهر بالا رفت. تصاویر کامل نبودند. مفید بودند. این مهم تر بود. زمانی که یک برنامه تمرینی کوتاه در خانه را شروع کردم، همین ایده را دنبال کردم. من نیازی به یک گوشه باشگاه کامل نداشتم. در اتاق نشیمنم از صندلی، حوله و فضای کف استفاده کردم. پنج حرکت را یادداشت کردم: اسکات، فشار بر روی دیوار، استپ آپ، نگه داشتن پلانک و کشش آهسته. هفته اول احساس ناخوشایندی داشت. بدنم عادت نداشت. من روال را کوچک نگه داشتم تا بتوانم آن را تکرار کنم. این بیشتر از هر وسیله ای براق در روز اول کمک کرد. اگر می خواهید از این ایده استفاده کنید، من از اینجا شروع می کنم: آنچه را که در حال حاضر دارید بررسی کنید. آن را روی یک میز قرار دهید یا در تلفن خود فهرست کنید. به هر مورد نگاه کنید و بپرسید که امروز چه کاری می تواند انجام دهد. یک هدف را انتخاب کنید سعی نکنید همه چیز را به یکباره درست کنید. یکی از کارهایی را انتخاب کنید که در حال حاضر مهم است. مراحل اضافی را حذف کنید اگر هدف شما نوشتن است، از یک دفترچه یادداشت ساده یا یک سند ساده استفاده کنید. اگر هدف شما پختن بیشتر است، از تابه ای که از قبل دارید استفاده کنید. اگر هدف شما حرکت بیشتر است، لباس را در کشوی خود بپوشید و شروع کنید. قبل از تعویض تست کنید از ابزار فعلی برای چند روز استفاده کنید. توجه کنید که کجا کمک می کند و کجا کوتاه می آید. این شکاف به شما می گوید که ممکن است بعداً به چه چیزی نیاز داشته باشید. فقط زمانی خرید کنید که نیاز مشخص باشد. من خرید نمی کنم چون احساس بی حوصلگی می کنم. من وقتی می خرم که کمبود کار را کند می کند. این باعث صرفه جویی در پول می شود و تمرکز من را روی کار نگه می دارد، نه قفسه. من این روش کار را دوست دارم زیرا احساس می کنم صادقانه است. سر و صدا را قطع می کند. همچنین به من عادت های بهتری می دهد. هنگامی که من از پاسخ دادن به تجهیزات به عنوان پاسخ خودداری می کنم، بیشتر به تمرین، صبر و بردهای کوچک توجه می کنم. یک ابزار خوب می تواند کمک کند. من این را انکار نمی کنم. یک آیتم جدید می تواند یک مشکل واقعی را حل کند. من فقط اجازه نمی دهم دلیلی برای تاخیر در عمل شود. بنابراین وقتی می‌شنوم که کسی می‌گوید نمی‌تواند شروع کند زیرا به تجهیزات جدید نیاز دارد، به این فکر می‌کنم که این بهانه چند وقت یک‌بار قدم بعدی را پنهان می‌کند. با آنچه دارید شروع کنید. خوب استفاده کن از آن بیاموزید. فقط زمانی آن را تغییر دهید که کار بیشتر بخواهد. این رویکرد باعث صرفه جویی در پول، زمان و بسیاری از انتظارهای خالی شده است.

من قبلا فکر می کردم زباله مشکل کوچکی است. چند جعبه اضافی اینجا، چند مورد استفاده نشده آنجا، انبوهی از صفحات چاپ شده روی میز. بی ضرر به نظر می رسید. سپس هزینه ها را بررسی کردم. زباله برای مدت طولانی کم نمی ماند. به پول، فضا، تمرکز و اعتماد نیاز دارد. کافه ای را دیده ام که هر روز غروب نان فروخته نشده را دور می اندازد. من یک فروشگاه آنلاین کوچک سفارش بسته با پرکننده بیش از حد را دیده ام، سپس هزینه حمل و نقل را بیشتر بپردازید. من دیده ام که تیم های اداری یک فایل را سه بار چاپ می کنند زیرا هیچ کس پیش نویس را بررسی نکرده است. هر مورد جزئی به نظر می رسید. هر مورد بی سر و صدا به نتیجه آسیب می رساند. به همین دلیل است که من ایده پشت "ضایعات کمتر، بردهای بیشتر" را دوست دارم. من آن را به عنوان یک قانون ساده خواندم: وقتی چیزی را که لازم ندارم حذف می کنم، فضا را برای کار بهتر باز می کنم. من با ضایعاتی که می توانم ببینم شروع می کنم. در کار خودم به سه حوزه نگاه می کنم: انبار، بسته بندی و فرآیند. اگر سهام زیادی نگه دارم، پول نقد می بندم. اگر از بسته بندی بیش از حد استفاده کنم، هزینه ها را افزایش می دهم و زباله بیشتری ایجاد می کنم. اگر مراحل من خیلی زیاد باشد، حتی قبل از اینکه به نتیجه برسم، انرژی را هدر می دهم. یک نانوایی کوچک در شهر من مثال خوبی برای من داد. مالک عادت داشت هر روز مقدار ثابتی را بپزد، حتی زمانی که فروش آن کند بود. او آنچه را که باقی مانده بود به مدت دو هفته ردیابی کرد. الگو مشخص بود. برخی از اقلام در صبح فروش خوبی داشتند، در حالی که برخی دیگر در قفسه می‌نشستند. اندازه دسته را تغییر داد و منو را تنظیم کرد. نان کمتری به سطل زباله می رفت. فروش کاهش نیافته است. تیم نیز استرس کمتری داشت. این همان بردی است که من به آن اعتماد دارم. عملی است. قابل مشاهده است. وقتی می‌خواهم زباله‌ها را کاهش دهم، از یک روش ساده استفاده می‌کنم. 1. آنچه را که دور ریخته می شود بیشتر بررسی می کنم. اگر همان کالا مدام به سطل زباله ختم شود، توجه می کنم. آن مورد در حال ارسال پیام است. 2. می پرسم ضایعات از کجا شروع می شود. ممکن است با خرید بیش از حد، بسته بندی بیش از حد، یا برنامه ریزی خیلی کم شروع شود. سطل زباله تنها نقطه پایان است. 3. من هر بار یک عادت کوچک را تغییر می دهم. من سعی نمی کنم همه مشکلات را یکباره حل کنم. من یک قسمت را تغییر می دهم، نتیجه را تماشا می کنم، سپس دوباره تنظیم می کنم. 4. نتیجه را با کلمات ساده می سنجم. سوالات ساده ای می پرسم. کمتر خرج کردم؟ آیا در فضا صرفه جویی کردم؟ آیا کار راحت تر به نظر می رسید؟ آیا مشتریان متوجه تغییر شدند؟ این طرز تفکر به بازاریابی نیز کمک می کند. من دیده ام که برندها تبلیغات را با ادعاهای طولانی و عبارات صیقلی پر می کنند، با این حال پیام هنوز خالی است. آنها تلاش خود را صرف نویز می کنند. کلمات را هدر می دهند. یک پیام واضح برای من بهتر کار می کند. من چیزی را می نویسم که خریدار می خواهد بداند. من پیشنهاد را ساده نگه می دارم. من خطوط اضافی را حذف می کنم که به خواننده کمک نمی کند تصمیم بگیرد. این هم کاهش زباله است. یک مورد واقعی از یک فروشگاه آنلاین کالاهای خانگی این موضوع را کاملاً روشن کرد. تیم صفحات محصولی را بازنویسی کرد که مملو از کلمات مبهم بود. آنها آنها را با جزئیات کوتاه جایگزین کردند: اندازه، استفاده، مواد، مراحل مراقبت و یک عکس واقعی از یک محیط خانه. مشتریان سوالات کمتری پرسیدند. برگشت ها کمی کاهش یافت. خواندن صفحه راحت تر بود. تغییر بلند نبود، اما کمک کرد. من همچنین به زباله های روی میز اداری اهمیت می دهم. بسیاری از تیم ها ارزش خود را به روش های کوچک از دست می دهند. آنها جلساتی را بدون یادداشت روشن برگزار می کنند. آنها پیام هایی می فرستند که همان نقطه را سه بار تکرار می کند. آنها فایل ها را در پوشه های نامرتب نگه می دارند، سپس دقایق بیشتری را صرف جستجو می کنند. من در چنین اتاقی بوده ام. مردم را تخلیه می کند. وقتی نام فایل‌ها را پاک کردم، یادداشت‌های جلسه را کوتاه کردم و برای هر کار مالک مشخصی تعیین کردم، کار با اصطکاک کمتری پیش رفت. این دیدگاه خود من است: زباله اغلب نشانه این است که سیستم به شکل بهتری نیاز دارد. من دنبال کمال نیستم. من دنبال استفاده بهتر هستم ضایعات کمتر می تواند به معنای هزینه کمتر باشد. استرس کمتر. سردرگمی کمتر. فضای بیشتری برای کیفیت فضای بیشتری برای سرویس دهی فضای بیشتر برای سود حاصل از کار واقعی است، نه از تلاش اضافی که هرگز نباید مورد نیاز باشد. اگر بخواهم آن را در یک خط قرار دهم، این را می گویم: زمانی که از پرداخت هزینه برای چیزی که استفاده نمی کنم، دست بردارم، بیشتر برنده می شوم. آن درس در یک کافه، یک مغازه، یک دفتر و حتی در نحوه نوشتن من ظاهر می شود. کلمات واضح باعث صرفه جویی در توجه می شوند. گام های واضح باعث صرفه جویی در تلاش می شود. انتخاب های واضح باعث صرفه جویی در هزینه می شود. نتیجه ساده است. من این ایده را هر روز نزدیک نگه می دارم.

من قبلاً فکر می کردم یک روز شلوغ به معنای یک روز پربار است. صندوق ورودی من پر بود، تقویمم پر بود، و لیست کارهایم مدام در حال افزایش بود. تمام روز به پیام‌ها پاسخ می‌دادم، از کاری به کار دیگر می‌پریدم و هنوز احساس می‌کردم عقب مانده‌ام. کار آنجا بود، اما جریان نبود. این همان چیزی است که گردش کار هوشمندتر تغییر می کند. یک گردش کار هوشمندانه به این نیست که کارهای بیشتری انجام دهید تا مشغول به نظر برسید. این در مورد آسان‌تر کردن هر مرحله است تا بتوانم انرژی را برای کاری که واقعاً مهم است ذخیره کنم. وقتی روند من مشخص باشد، اشتباهات کمتری مرتکب می شوم. زمان کمتری را تلف می کنم. فشار کمتری را احساس می کنم. من این را به روشی کوچک اما واقعی یاد گرفتم در حالی که به تیم فروش کمک کردم تا پیگیری روزانه مشتری را انجام دهند. در ابتدا، هر سرنخ در یادداشت های مختلف، برخی در چت، برخی در صفحات گسترده و برخی در سر افراد ردیابی می شد. تماس ها از دست رفت. پاسخ ها دیر شد چند مشتری مجبور شدند یک سوال را دو بار بپرسند. این مشکل ناشی از عدم تلاش نبود. این ناشی از یک جریان کاری ضعیف است. من روند را با چند مرحله ساده تغییر دادم. من با نوشتن تمام کارهایی که باید بعد از ورود سرنخ اتفاق می افتاد، شروع کردم. بدون بازی حافظه من مراحل را به زبان ساده فهرست کردم: مخاطب را جمع آوری کنید، نیاز را بررسی کنید، مالک را تعیین کنید، اولین پاسخ را ارسال کنید، پیگیری بعدی را تنظیم کنید. وقتی تیم مسیر کامل را دید، کار آسان‌تر شد. سپس دستمال های اضافی را حذف کردم. وقتی یک کار از تعداد افراد زیادی عبور می کند، تیم های زیادی زمان را از دست می دهند. پیامی از فروش به پشتیبانی به مدیر می رسد و دوباره برمی گردد. هر انتقال تاخیر ایجاد می کند. من روند را کوتاه نگه داشتم. یک نفر صاحب یک وظیفه بود. اگر مشکل نیاز به کمک داشت، آن شخص به جای اینکه منتظر بماند، فوراً آن را درخواست کرد. من هم کارهای مشابه را با هم جمع کردم. پاسخ دادن به ایمیل‌ها، بررسی به‌روزرسانی‌ها و نوشتن گزارش، همگی ذهن را به جهات مختلف می‌کشاند. من اکنون بلوک های زمانی را برای کارهای مشابه تنظیم می کنم. وقتی در یک نوع کار می مانم، تمرکزم بیشتر طول می کشد. من انتخاب های بهتری می کنم. من هم سریعتر تمام می کنم. تغییر دیگر از استفاده از قالب های ساده حاصل شد. یک قالب خوب کار را سرد نمی کند. کار را ثابت می کند. من از الگوهای پیام کوتاه برای سوالات رایج مشتری، به روز رسانی وضعیت روزانه و یادداشت های جلسه استفاده می کنم. یعنی من هر بار از صفر شروع نمی کنم. من هنوز مثل خودم به نظر می رسم، اما انرژی را برای بخش هایی که نیاز به تفکر واقعی دارند، ذخیره می کنم. من همچنین یک مکان را برای کارهای اصلی نگه می دارم. من دیگر اجازه نمی‌دهم کار در بسیاری از ابزارها پخش شود. یک تابلو یا یک لیست برای من کافی است تا ببینم چه چیزی باز است، چه چیزی در انتظار است و چه کاری انجام می شود. وقتی می توانم تصویر کامل را ببینم، نیازی به حدس زدن ندارم. قدم های کوچک را از دست نمی دهم. این به تنهایی استرس را کاهش می دهد. گردش کار هوشمندتر نیز به فضایی برای بررسی نیاز دارد. من روند خود را در پایان هفته بررسی می کنم. من سوالات ساده ای می پرسم: کجا زمان را از دست دادم؟ کدام وظیفه مدام برمی گشت؟ چه مرحله ای باعث سردرگمی شد؟ من سعی نمی کنم همه چیز را یکباره درست کنم. من یک نقطه ضعف را انتخاب می کنم و آن را بهبود می بخشم. تغییرات کوچک اغلب بهتر از برنامه های بزرگ عمل می کنند. من این را در زندگی روزمره فراتر از کار فروش نیز دیده ام. دوستی که یک فروشگاه اینترنتی کوچک دارد، پس از پاسخ دادن به سؤالات مشتریان در طول روز، سفارشات خود را اواخر شب بسته بندی می کرد. او احساس خستگی کرد و اشتباهات کوچکی در حمل و نقل مرتکب شد. روال خود را تغییر داد. او به سوالات متداول در زمان‌های معین پاسخ می‌داد، سفارش‌ها را در یک دسته بسته‌بندی می‌کرد و برچسب‌ها، جعبه‌ها و نوار را در یک نقطه مشخص نگه می‌داشت. کار آسان نشد، اما روان شد. او مبارزه با این روند را متوقف کرد. به همین دلیل است که من ایده گردش کار هوشمندتر را دوست دارم. به زمان احترام می گذارد. به توجه احترام می گذارد. همچنین به افراد کمک می کند وقتی روز پر می شود آرام بمانند. اگر بخواهم آن را در یک جمله توصیف کنم، این را می گویم: گردش کار هوشمندانه تلاش های پراکنده را به پیشرفت ثابت تبدیل می کند. من به یک سیستم کامل نیاز ندارم. من به یک ساده نیاز دارم که بتوانم به استفاده از آن ادامه دهم. من به نویز کمتر، تکرارهای کمتر و مسیری روشن از ابتدا تا انتها نیاز دارم. وقتی چنین جریانی ایجاد می‌کنم، کارم سبک‌تر می‌شود و نتایج من برای تکرار آسان‌تر می‌شود.

من قبلاً فکر می کردم که نتایج بهتر به ابزارهای بهتر نیاز دارد. این قسمتی بود که من اشتباه کردم. اکثر مردم در روز اول نیازی به برنامه جدید، بودجه جدید یا سیستم جدید ندارند. آنها به راه روشن تری برای استفاده از آنچه در حال حاضر دارند نیاز دارند. من این را در تماس‌های فروش، کار محتوا و انجام کارهای روزانه دیده‌ام. ابزارها ثابت ماندند. نتایج تغییر کرد. آنچه معمولاً به مردم صدمه می زند کمبود منابع نیست. ضایعات است. من تماشا کرده‌ام که تیم‌های خوب ساعت‌ها را از دست می‌دهند، زیرا مدام تب‌های زیادی را باز می‌کنند، همان پیام را بازنویسی می‌کنند، یا از ابزاری بدون عادت ثابت استفاده می‌کنند. صاحب مغازه کوچکی که با او کار می کردم ماه ها همان تلفن، صفحه گسترده و همان برنامه پیام رسانی را داشت. فروش او در ابتدا تغییر چندانی نداشت. بعد از اینکه روال خود را تغییر داد، شروع به پاسخ دادن سریع‌تر، پیگیری بهتر و حفظ سوابق تمیزتر کرد. او یک سیستم جدید خریداری نکرد. او با نظم بیشتری از قدیمی استفاده کرد. این ایده ساده است، اما مهم است. من به "سودهای بزرگ، ابزارهای مشابه" به عنوان یک قانون عملی نگاه می کنم: تغییرات کوچک در استفاده می تواند نتیجه بسیار بهتری نسبت به تعقیب یک ابزار جدید هر چند هفته یکبار ایجاد کند. چیزی که من روی آن تمرکز می کنم این است: 1. کاری کنید که یک ابزار یک کار واضح را انجام دهد وقتی هدف یک ابزار را تقسیم می کنم، نتایج کثیفی دریافت می کنم. یک برنامه یادداشت باید یادداشت ها را ذخیره کند. یک برنامه چت باید گفتگوی سریع را انجام دهد. یک برگه باید اعداد را دنبال کند. اگر این خط را روشن نگه دارم، هر روز در زمان صرفه جویی می کنم. برای مثال، یکی از نمایندگان فروش که می‌شناختم، جزئیات مشتری را در پیام‌های چت، نوت‌بوک‌ها و اسکرین‌شات‌های شل نگه می‌داشت. وقتی مشتری برگشت، نتوانست درخواست های گذشته را پیدا کند. پس از اینکه او همه نام‌ها، نیازها و تاریخ‌های پیگیری مشتری را در یک برگه جابه‌جا کرد، تماس‌هایش روان‌تر شدند. از حدس زدن دست کشید. 2. از یک جریان روزانه ثابت استفاده کنید وقتی کارم هر روز به همین ترتیب شروع شود بهتر عمل می کنم. من پاسخ های فوری را بررسی می کنم. من لیست وظایف اصلی را مرور می کنم. من اقدام بعدی را برای هر سرنخ یا پروژه به روز می کنم. سپس وارد حالت کار می شوم. این ساده به نظر می رسد. کار می کند زیرا نویز را کاهش می دهد. صاحب کافه‌ای که با او آشنا شدم، صفحات اجتماعی فروشگاه، سوابق سفارش‌ها و پیام‌های تامین‌کننده را به‌طور تصادفی باز می‌کرد. او احساس می کرد مشغول است، اما کارهای کوچک را از دست می داد. پس از تنظیم یک روال چک صبح کوتاه، سفارش‌های از دست رفته و پاسخ‌های دیرهنگام را کاهش داد. همان ابزارها جریان بهتر 3. کارهای تکراری را حذف کنید ** من دوست دارم به دنبال کارهایی باشم که بارها و بارها اتفاق می افتد. این جاهایی هستند که من بیشترین تلاش را در آن صرفه جویی می کنم. اگر چندین بار همان پاسخ را بنویسم، یک الگو را تمیز نگه می دارم و قسمت کوچکی را که تغییر می کند ویرایش می کنم. اگر من همان نوع لید را دنبال کنم، هر بار از همان فیلدها استفاده می کنم. اگر هر هفته نیاز به گزارش داشته باشم، طرح را یکسان نگه می دارم تا از صفر شروع نکنم. یک مثال ساده: یکی از فروشنده‌های آنلاین که با او کار کردم، با تایپ هر پاسخ از ابتدا به سؤالات حمل و نقل پاسخ داد. خیلی طول کشید. او سه پیش‌نویس پاسخ کوتاه تهیه کرد، آنها را ذخیره کرد و در صورت نیاز نام یا آدرس سفارش را تنظیم کرد. سرعت پاسخ او بهتر شد و استرسش کاهش یافت. **4. داده ها را تمیز نگه دارید داده های بد تصمیمات بدی ایجاد می کند. من دیده ام که تیم ها زمانی که مشکل اصلی رکوردهای ضعیف بود، «فعالیت» را جشن می گرفتند. نام های اشتباه تاریخ های گم شده اطلاعات تماس قدیمی مرحله بعدی مشخص نیست من به یک سیستم ساده بیشتر از یک سیستم شلوغ اعتماد دارم. اگر رکورد پاک باشد، می توانم ببینم چه چیزی مهم است. اگر اینطور نباشد، انرژی را برای مرتب کردن اشتباهات تلف می کنم. این یکی از دلایلی است که یادداشت های خود را کوتاه و ساده نگه می دارم. من نیازی به برچسب های فانتزی ندارم. من به یک رکورد نیاز دارم که بتوانم سریع بخوانم. 5. مرور کنید که ابزار واقعاً چه می‌کند من یک سوال مستقیم از خودم می‌پرسم: آیا این ابزار به من کمک می‌کند سریع‌تر حرکت کنم یا فقط به من احساس فعال بودن می‌دهد؟ این سوال من را از سر و صدای زیادی نجات می دهد. یک تیم بازاریابی که من مشاهده کردم داشبوردهای زیادی داشت. آنها چشمگیر به نظر می رسیدند. آنها هنوز نمی توانستند بگویند کدام سرنخ ها ارزش پیگیری را دارند. وقتی تعداد گزارش‌ها را کاهش دادند و فقط گزارش‌هایی را که استفاده می‌کردند نگه داشتند، کار روزانه‌شان آسان‌تر شد. تمرکز آنها نیز بهبود یافت. من در اینجا یک دیدگاه ساده دارم: یک ابزار باید از عمل پشتیبانی کند، نه جایگزین آن. آنچه از این موضوع می آموزم روشن است. سودهای بزرگ به ندرت از یک سوئیچ پر زرق و برق حاصل می شود. آنها از عادت های بهتر، سوابق تمیزتر و ضایعات کمتر ناشی می شوند. اگر بخواهم نتایج قوی تری با ابزارهای مشابه داشته باشم، سه کار انجام می دهم: کار هر ابزار را ساده می کنم. من یک جریان قابل تکرار تنظیم کردم. کارهای مکرر را قطع کردم و داده ها را تمیز نگه داشتم. این رویکرد ممکن است ساده به نظر برسد. این است. به کار واقعی هم می خورد. دیده‌ام که به صاحب مغازه کمک می‌کند سریع‌تر پاسخ دهد، یک نماینده فروش به آرامی پیگیری‌ها را انجام می‌دهد و یک تیم کوچک در روزهای شلوغ آرام می‌مانند. هیچ کس به یک پلت فرم جدید نیاز نداشت. آنها به راه بهتری برای استفاده از راهی که داشتند نیاز داشتند. این بخشی است که من بیشتر به آن اعتماد دارم. همان ابزارها استفاده واضح تر نتایج بهتر. علاقه مند به یادگیری بیشتر در مورد روندها و راه حل های صنعت هستید؟ با چارلی تماس بگیرید: charlie@hlcablemachine.com/WhatsApp +8615524632632.

Drucker Peter F 2007 The Effective Executive Allen David 2015 انجام کارها هنر بهره وری بدون استرس Kahneman Daniel 2011 Thinking Fast and Slow Kotler Philip and Keller Kevin Lane 2016 مدیریت بازاریابی Osterwalder Alexander and Pigneur Yves Starermon 2010 Business Model 2010