هنوز از فناوری چرخشی قدیمی استفاده می کنید؟ شما در حال از دست دادن 12000 دلار در سال - در اینجا اثبات است

من هنوز مغازه‌های زیادی را می‌بینم که ماشین‌های تاب‌دهنده قدیمی را راه‌اندازی می‌کنند و امیدوارند که ضرر و زیان کم بماند. معمولا این کار را نمی کنند. من به خطوطی رفتم که در یک نگاه دستگاه "خوب" به نظر می رسید. چرخید. پیچید. به حرکت ادامه داد. با این حال، تیم به مبارزه با همان درد ادامه داد: - کیفیت پیچش ناهموار - ضایعات بیشتر از حد انتظار - بررسی های اضافی دستی - تعویض آهسته - توقف های مکرر برای اصلاحات کوچک هر مشکل به خودی خود کوچک به نظر می رسد. آنها با هم پول را تخلیه می کنند. من دیده ام که یک مغازه نزدیک به 12 هزار دلار در سال از اتلاف، دوباره کاری و زمان از دست رفته در یک خط قدیمی ضرر می کند. آن عدد جادویی نبود. این ناشی از اشتباهات مکرر، ساعت به ساعت بود. چیزی که می‌خواهم بگویم ساده است: فناوری قدیمی چرخش می‌تواند هزینه‌های خود را پنهان کند. من تیمی را برای زنده نگه داشتن تجهیزات قدیمی قضاوت نمی کنم. من آن را درک می کنم. ماشینی که هنوز کار می کند نسبت به خرید جدید احساس امنیت بیشتری می کند. مردم به آنچه می دانند اعتماد دارند. مشکل این است که "هنوز دویدن" با "هنوز ارزشش را دارد" یکسان نیست. وقتی به یک تنظیم پیچشی قدیمی نگاه می کنم، فوراً چند چیز را بررسی می کنم: - آیا پیچش از ابتدا تا انتها یکنواخت باقی می ماند؟ - آیا خط نیاز به اصلاح دستی ثابت دارد؟ - آیا اپراتورها زمان بیشتری را صرف تماشای دستگاه می کنند تا استفاده از آن؟ - آیا قطعات کوچک اغلب فرسوده می شوند؟ - آیا هر کاری بیش از آنچه باید طول می کشد؟ اگر پاسخ بیش از یک بار مثبت است، می دانم که هزینه این خط بیشتر از چیزی است که تیم روی کاغذ می بیند. من دوست دارم اصلاح را به مراحل واضح تقسیم کنم. ** ضایعات پنهان را بررسی کنید ** من با ضایعات، دوباره کاری و خرابی شروع می کنم. بسیاری از صاحبان فقط به قیمت دستگاه نگاه می کنند. من به زباله های روزانه اطراف آن نگاه می کنم. اگر یک کارگر خروجی بد را کاهش دهد، این هزینه کار است. اگر یک دسته مشخصات را از دست بدهد، این ماده گم شده است. اگر دستگاه برای تعمیر جزئی متوقف شود، خروجی آن از بین می رود. من یک بار با یک مدیر تولید کوچک صحبت کردم که فکر می کرد چرخان قدیمی اش «به اندازه کافی خوب است». یادداشت های تعمیر ماهانه اش را به من نشان داد. ورودی های کوچک زیادی وجود داشت: راهنماهای فرسوده، کشش شل، تغذیه ناهموار، تنظیم مجدد آهسته پس از گیر کردن. هیچکدام به تنهایی جدی به نظر نمی رسید. در کنار هم، آنها یک نشت ثابت بودند. ** خروجی قدیمی را با تقاضای فعلی مقایسه کنید ** من یک سوال مستقیم می پرسم: آیا دستگاه هنوز هم می تواند با کاری که اکنون می فروشید مطابقت داشته باشد؟ خطی که با شغل پنج سال پیش شما مطابقت دارد، ممکن است امروز مناسب نباشد. اندازه سفارش ممکن است متفاوت باشد. تقاضای کیفیت ممکن است سخت تر باشد. زمان تحویل ممکن است کوتاهتر باشد. اگر دستگاه فقط برای ماندن در هدف به دست های بیشتر و زمان بیشتری نیاز دارد، هزینه به سرعت بالا می رود. من تیم‌ها را دیده‌ام که فن‌آوری‌های قدیمی را حفظ می‌کنند، زیرا می‌ترسند یادگیری یک راه‌اندازی جدید دشوار باشد. این ترس منطقی است. هزینه پنهان ماندن را هم می دانم. هنگامی که خط نمی تواند سرعت خود را حفظ کند، فروشگاه در اضافه کاری، تاخیر و استرس پرداخت می کند. به استفاده از نیروی کار نگاه کنید ماشین های قدیمی اغلب به توجه بیشتری نیاز دارند. یک اپراتور فید را تماشا می کند. دیگری نتیجه را بررسی می کند. مرحله سوم زمانی که تنش رانده می شود. این همیشه در نگاه اول به عنوان زباله نشان داده نمی شود، اما مهم است. اگر یک سیستم جدیدتر بتواند همان کار را با دست های کمتر و تصحیح کمتر انجام دهد، ریاضی تغییر می کند. من یک بار تیمی را تماشا کردم که وقت اضافی صرف می‌کند تا این چرخش را یکنواخت نگه دارد. اپراتور ماهر بود. دستگاه نقطه ضعف بود. او گفت: "من می توانم کار را انجام دهم، اما نمی توانم آن را آسان کنم." آن خط برای من ماند. بسیاری از تیم ها سال ها در این شکاف زندگی می کنند. هزینه توقف های کوچک را اندازه گیری کنید توقف های کوچک را آسان می توان نادیده گرفت. یک مکث کوتاه اینجا مربا اونجا تنظیم مجدد پس از جابجایی خوراک. یک راه حل سریع که پنج دقیقه طول می کشد. سپس دوباره اتفاق می افتد. تا پایان هفته، آن مکث های کوتاه مدت زمان زیادی را به خود اختصاص داده است. من دوست دارم تعداد توقف ها را دنبال کنم، نه تنها طول توقف. ماشینی که مکث می کند اغلب یک کشش ثابت در کل خط ایجاد می کند. اینجاست که تکنولوژی قدیمی پیچ خورده بیشترین آسیب را می‌زند. همیشه در یک راه بزرگ شکست نمی خورد. این ارزش را در مراحل کوچک تخلیه می کند. از یک طرح ارتقاء ساده استفاده کنید به مردم نمی گویم همه چیز را یکجا جایگزین کنند. من یک طرح آرام را ترجیح می‌دهم: - قطعات فرسوده دستگاه را بررسی کنید - بررسی کنید که در چه قسمت‌هایی با کیفیت پیچ خورده است - ضایعات را قبل و بعد از تعمیر و نگهداری مقایسه کنید - زمان کار را در هر دسته بررسی کنید - بپرسید که آیا یک ارتقاء جزئی می‌تواند مشکل اصلی را حل کند گاهی اوقات تعویض کامل منطقی است. گاهی اوقات یک به روز رسانی کنترل یا تغییر بخش کلید کافی است. من این پاسخ را بیشتر دوست دارم زیرا به بودجه و سرعت تیم احترام می گذارد. از یک مثال از طبقه استفاده کنید مغازه ای که من از آن بازدید کردم دارای یک خط پیچشی قدیمی بود که در نزدیکی پایان دوره های طولانی نتایج ناهمواری ایجاد می کرد. تیم تنظیمات را با دست انجام داد. آنها همچنین محصول نهایی را بیش از یک بار بررسی کردند. دستگاه نمرده بود، بنابراین هیچ کس عجله ای برای عمل نکرد. پس از بررسی اعداد، متوجه شدند که هزینه فقط یک قبض تعمیر نیست. این بررسی های اضافی، سرعت از دست رفته و دوباره کاری های مکرر بود. آنها طرح خط را تغییر دادند، تیم را روی یک چیدمان جدیدتر آموزش دادند و بسیاری از اصطکاک روزانه را کاهش دادند. بزرگترین تغییر فقط خروجی نبود. آرام بود. مدیریت کف راحت تر بود. این چیزی است که بسیاری از مالکان از دست می دهند. هدف خرید تجهیزات جدید به خاطر خرید نیست. هدف این است که پرداخت هر ماه برای مشکل مشابه را متوقف کنید. اگر امروز در کنار صف شما ایستاده بودم، یک چیز می پرسیدم: آیا شما دستگاه را نگه می دارید یا دستگاه پول شما را نگه می دارد؟ این سوال معمولا اتاق را ساکت می کند. و این سکوت مفید است. این به شما فضایی می دهد تا به اعداد نگاه کنید، روند را تماشا کنید و تصمیم بگیرید که آیا فناوری قدیمی هنوز به شما کمک می کند یا اینکه هزینه ای شده است که هرگز برای آن برنامه ریزی نکرده اید.

من فکر می‌کردم روش‌های چرخشی قدیمی انتخاب ارزان‌تری هستند. هزینه ابزار کم به نظر می رسید. تنظیم به نظر ساده می رسید. کار آشنا به نظر می رسید، بنابراین به راحتی می توان تصور کرد که بودجه تحت کنترل باقی می ماند. سپس به عکس کامل نگاه کردم. هزینه پنهان ابزار نبود. این کار، اتلاف، دوباره کاری، و قطره آهسته خروجی از دست رفته بود. اینجاست که روش‌های قدیمی چرخاندن شروع به آسیب می‌کنند. من بیش از یک بار این اتفاق را در طبقه مغازه دیده ام. یک کارگر کمی سفت تر از دیگری می پیچد. یک دسته در یک نگاه خوب به نظر می رسد، اما دسته بعدی شل به نظر می رسد. خط به حرکت خود ادامه می دهد، اما کیفیت تغییر می کند. نادیده گرفتن این نوع رانش در ابتدا آسان است. بعدا گرون میشه اولین هزینه زمان است. روش‌های چرخشی قدیمی معمولاً به دست‌های بیشتر و بررسی بیشتر نیاز دارند. کاری که باید در یک جریان تمیز حرکت کند، به یک روال توقف و تعمیر تبدیل می شود. یک کارگر می پیچد. کارگر دیگری چک می کند. یک سرپرست برمی گردد تا قطعات ضعیف را مرتب کند. کار هنوز انجام می شود، اما سرعت کاهش می یابد. هزینه دوم ضایعات است. پیچشی که خیلی شل باشد ممکن است در استفاده ناموفق باشد. پیچ و تاب بیش از حد سفت می تواند به مواد آسیب برساند. یک دسته مخلوط می تواند قطعات خوب و قطعات بد را به یک توده ارسال کند. که دوباره کاری ایجاد می کند و دوباره کاری مواد را سریع می خورد. من ضایعات را به عنوان یک آیتم خط کوچک نمی بینم. من آن را به عنوان پولی می بینم که فرآیند را تکه تکه می کند. هزینه سوم ناهماهنگی است. وقتی روش‌های قدیمی بیش از حد به مهارت دست بستگی دارد، نتیجه از فردی به فرد دیگر و تغییری به شیفت دیگر تغییر می‌کند. این شکاف می تواند به روش های ساده خود را نشان دهد. یک بسته کابل ناهموار به نظر می رسد. مجموعه بند ناف درست نمی نشیند. یک محصول بسته بندی شده به نظر کثیف می رسد. مشتریان ممکن است علت دقیق را نگویند، اما زمانی که نتیجه به نظر می رسد متوجه می شوند. فکر می کنم این همان بخشی است که بسیاری از تیم ها از دست می دهند. آنها فقط قیمت خرید را مقایسه می کنند. آنها هزینه تولید نابرابر را مقایسه نمی کنند. یک مغازه کوچک می تواند به این سرعت احساس کند. یک بار تیمی را دیدم که بخش زیادی از صبح را صرف تعمیر دسته هایی می کند که باید بار اول می گذشت. کارگران تنبل نبودند. روش فقط ناهموار بود. در پایان روز، زمین بیش از آنچه انتظار داشت، ضایعات داشت و کارکنان قبل از پایان آخرین اجرا خسته شده بودند. اگر مدرک می خواهید، به فرآیند نگاه کنید، نه به فروش. این بررسی‌ها به من کمک می‌کنند تا هزینه واقعی را ببینم: - شمارش چند قطعه به پاس دوم - اندازه‌گیری مدت زمانی که یک دسته از ابتدا تا انتها طول می‌کشد - ردیابی ضایعات قبل و بعد از تغییر روش - مقایسه ظاهر و احساس هر قطعه تمام‌شده - از تیم بپرسید که تاخیرها از کجا شروع می‌شوند. این لیست ساده به نظر می‌رسد زیرا مشکل ساده است. اگر روشی دوباره کار بیشتری ایجاد کند، هزینه بیشتری دارد. اگر خط را کند کند، هزینه بیشتری دارد. اگر باعث افزایش کیفیت شود، هزینه بیشتری دارد. به حس کار در شیفت هم توجه می کنم. هنگامی که روش‌های پیچشی قدیمی وجود دارد، تیم اغلب مجبور است اشتباهات کوچک را تصحیح کند. که تمرکز را می شکند. همچنین باعث می شود کل کار سنگین تر از آنچه باید باشد. یک راه اندازی تمیزتر معمولاً سرعت ثابت تری را به همراه دارد. کارگران انرژی کمتری را صرف رفع دوباره و دوباره همان اشتباه می کنند. من نمی گویم هر روش قدیمی بد است. برخی برای کارهای با حجم کم مناسب هستند. برخی هنوز هم برای شغلی تنگاتنگ مناسب هستند. حرف من فرق می کند. من نمی‌خواهم کسی در مورد روش پیچشی تنها با برچسب قیمت اول قضاوت کند. صورتحساب واقعی بعداً ظاهر می شود، در ساعات کار، انباشته های قراضه و شکایات مشتریان که با یک نقص کوچک شروع می شود. اگر مجبور بودم انتخاب کنم، به دنبال روشی می گشتم که هر بار همان نتیجه را به من بدهد، تیم را در حرکت نگه دارد و نیاز به کار مجدد را کاهش دهد. این رویکرد آرام تر به نظر می رسد. همچنین اعتماد به اعداد را آسان تر می کند. روش‌های قدیمی چرخاندن در ابتدا می‌توانند ارزان به نظر برسند. اثبات معمولاً پس از شروع کار ظاهر می شود.

من مدام همان الگو را روی خطوط پیچشی می بینم. ماشین هنوز می چرخد، با این حال کسب و کار به نشت پول ادامه می دهد. زباله بالا می رود. تنش دریفت می کند. اپراتورها در تمام روز اصلاحات کوچکی انجام می دهند. سرعت سفارشات کاهش می یابد زیرا خط بیش از آنچه باید بررسی می کند. من آموخته ام که تکنولوژی قدیمی پیچش تنها یک مشکل ماشینی نیست. بحث هزینه است. وقتی یک خط را مرور می کنم به چهار نکته توجه می کنم: - کنترل کشش - پایداری سرعت - مراحل تغییر - ضایعات و دوباره کاری اگر یکی از اینها بلغزد، خط شروع به رانش می کند. یک طناب‌فروشی که دیدم از یک واحد پیچش قدیمی با کشش ناهموار استفاده می‌کرد. تیم به اصلاح رشته های شکسته با دست ادامه داد. خروجی آنها روی کاغذ خوب به نظر می رسید، اما تعداد قرقره ها در پایان روز کمتر از برنامه ریزی شده بود. پس از تعویض قطعات تنش فرسوده و تنظیم مجدد فرآیند، تیم انرژی کمتری را برای تعمیرات و بیشتر برای خروجی ثابت صرف کرد. رویکرد من ساده است. من از دست دادن نقشه را با یک ماشین جدید شروع نمی کنم. من با زباله شروع می کنم. می‌پرسم خط محصول کجا را از دست می‌دهد، اپراتور کجا منتظر می‌ماند، و همان خطا کجا تکرار می‌شود. این به من می گوید که آیا مشکل واقعی اسپیندل، مسیر راهنما، ترمز یا عادت راه اندازی است. من ترکیب محصول را بررسی می کنم برخی از محصولات می توانند با تجهیزات قدیمی تر زندگی کنند. دیگران نمی توانند. یک کابل نازک، یک نخ خوب یا یک نسبت پیچش محکم نیاز به کنترل بهتری دارد. اگر دستگاه قدیمی نتواند همان کشش را از ابتدا تا انتها نگه دارد، بسته نهایی آن را نشان می دهد. من به الگوهای نگهداری نگاه می کنم بسیاری از مغازه ها به تعمیر همان قطعه ادامه می دهند. این یک نشانه است. اگر لنت ترمز، بلبرینگ یا راهنما مدام از کار بیفتد، ممکن است خط نیاز به تعویض قطعه داشته باشد، نه تعمیر کوتاه دیگری. من تیم اپراتور را آموزش می دهم ارتقای ماشین به تنهایی عادات ضعیف فرآیند را اصلاح نمی کند. من دیده ام که تجهیزات خوب نتایج ضعیفی دارند زیرا مراحل نصب از شیفت به شیفت تغییر می کند. یک برگه تنظیم کوتاه، یک چک لیست، و یک هدف تنش واضح می تواند بیش از یک جلسه طولانی کمک کند. چیزی که من در مورد تنظیم پیچش بهتر دوست دارم ساده است. خواندن خط آسان تر می شود. اپراتور مشکل را زودتر می بیند. مغازه برای ضایعات کمتر خرج می کند. مشتری محصول یکنواخت تری دریافت می کند. من به چنین نتیجه ای اهمیت می دهم زیرا کار را آرام می کند. به یاد دارم یک کارگاه کوچک کابل کشی یک خط پیچشی قدیمی را برای سالها کار می کرد. مالک فکر می کرد جایگزینی کامل بسیار خطرناک است. بنابراین او با قطعاتی شروع کرد که بیشترین رانش را ایجاد کردند. او راهنماهای فرسوده را تغییر داد، کنترل کشش را تعمیر کرد و روال تست بهتری را تنظیم کرد. او مغازه را کامل نکرد. او آن را پایدارتر کرد. همین برای حفظ حاشیه کافی بود. اگر به تیمی مشاوره می دادم که با مشکل مشابهی روبرو بود، از این مسیر استفاده می کردم: - میزان ضایعات را اندازه گیری کنید - تنش و سرعت را بررسی کنید - عیب مکرر را پیدا کنید - قطعاتی را که اغلب خراب می شوند تعمیر کنید - یک برگه راه اندازی واضح بنویسید - خروجی خط را بعد از هر تغییری که از این روش استفاده می کنم مرور کنید زیرا تمرکز روی نتیجه تجاری است نه برند ماشین. یک خط پیچشی باید کار را پشتیبانی کند، نه اینکه آن را تخلیه کند. وقتی فرآیند قدیمی است، ضرر اغلب آرام است. در کیسه های ضایعات، جداول دوباره کاری و تاخیرهای کوچکی که هرگز ثبت نمی شوند پنهان می شود. من ترجیح می دهم زودتر این ضررها را بگیرم. من یک فکر آخر دارم. فن آوری قدیمی پیچش همیشه بد نیست. برخی از خطوط هنوز ارزش دارند. نکته کلیدی این است که درباره کارهایی که دستگاه هنوز می تواند انجام دهد صادق باشید. اگر تجهیزات می توانند کیفیت را حفظ کنند، آن را حفظ کنید. اگر نمی تواند، من ترجیح می دهم نقاط ضعف را برطرف کنم تا اینکه دوباره و دوباره برای همان مشکل پرداخت کنم.

قبلاً فکر می کردم هزینه های کسب و کار کوچک فقط بخشی از بازی است. بعد به قبض برق نگاه کردم. چراغ های قدیمی ساعت ها روشن می شدند. اتاق های خالی روشن ماندند. مناطق ذخیره سازی برق هدر می رود. تهویه مطبوع بیشتر از آنچه باید کار کرد. من همین الگو را در ادارات، مغازه ها و انبارهای کوچک دیدم. مشکل یک اشتباه بزرگ نبود. این یک لیست طولانی از زباله های کوچک بود. به همین دلیل است که یک ارتقای ساده می تواند تفاوت واقعی ایجاد کند: به روز رسانی روشنایی LED با کنترل های هوشمند. من این ارتقا را دوست دارم زیرا نقطه دردی را که بارها و بارها می بینم را حل می کند. بسیاری از مالکان قبوض کمتر، فضاهای امن تر و نگهداری کمتر می خواهند. آنها یک پروژه طولانی نمی خواهند. آنها چیزی واضح، کاربردی و آسان برای مدیریت می خواهند. در اینجا این است که چرا این کار می کند. لامپ های قدیمی نسبت به لامپ های ال ای دی مدرن انرژی بیشتری مصرف می کنند. آنها همچنین اغلب شکست می خورند. این بدان معناست که هزینه های جایگزینی بیشتر، نیروی کار بیشتر و زمان خرابی بیشتر است. وقتی یک فضا را به نور LED تغییر می دهم، تغییر به راحتی قابل مشاهده است. اتاق ها تمیزتر به نظر می رسند. مناطق کار روشن تر به نظر می رسند. مصرف انرژی کاهش می یابد. تعمیر و نگهداری ساده تر می شود. کنترل های هوشمند پس انداز را قوی تر می کند. حسگرهای حرکتی چراغ ها را در فضاهای خالی خاموش می کنند. تایمرها پس از بسته شدن ضایعات را متوقف می کنند. سنسورهای نور روز از روشن شدن نور با قدرت کامل در زمانی که نور خورشید کافی است جلوگیری می کند. من دیده ام که این تغییرات کوچک بخش بزرگی از ضایعات را که مالکان تا زمانی که صورتحساب را بررسی نکنند متوجه آن نمی شوند، کاهش می دهد. یک مثال واقعی: من با یک تعمیرگاه کوچک خودرو کار کردم که چراغ های فلورسنت و متال هالید قدیمی داشت. مالک به من گفت که مغازه به اندازه کافی روشن است، بنابراین او هرگز به وسایل و وسایل فکر نکرد. پس از بررسی روشنایی، قسمت اصلی کار، انباری و دفتر را به وسایل LED با سنسورهای اشغال تغییر دادیم. قبض برق ماهانه حدود 1000 دلار کاهش یافت. آن فروشگاه نزدیک به 12000 دلار در سال پس انداز کرد. این عدد از جادو به دست نیامده است. از ریاضیات ساده، استفاده از وات کمتر و اتلاف کمتر در ساعات خالی ناشی می‌شود. مالک همچنین خرید لامپ های جایگزین را اغلب متوقف کرد. بالابرهای سقفی بیشتر روی زمین ماندند. کارکنان زمان کمتری را صرف مقابله با چراغ های خاموش کردند. اگر از صفر شروع می‌کردم، از همین چک‌لیست استفاده می‌کردم: - در فضا قدم بزنید و هر چراغی را که بدون دلیل روشن روشن می‌ماند یادداشت کنید - وسایل قدیمی را بشمارید و انواع لامپ‌ها را یادداشت کنید - بررسی کنید کدام اتاق‌ها در تمام روز استفاده می‌شوند و کدام اتاق‌ها اغلب خالی هستند - درخواست یک طرح مقاوم‌سازی LED که شامل حسگرهایی است که در آن حسگرها منطقی هستند - صورت‌حساب فعلی را با طول مدت زمان پیش‌بینی شده مقایسه کنید. به مالکان بگویید که از قبض گذشته فکر کنند. نور خوب می تواند بر کیفیت کار تأثیر بگذارد. من دیده ام که کارکنان با خیال راحت تر در تمیز و حتی نور حرکت می کنند. من دیده ام که قفسه های خرده فروشی برای خرید راحت تر به نظر می رسند. من دیده ام که تیم های انبار سریعتر برچسب ها و علائم کوچک را تشخیص می دهند. اینها مزایای فانتزی نیستند. آنها مفید هستند. برخی از افراد منتظر می مانند زیرا تصور می کنند پروژه به هم ریخته خواهد بود. این همیشه درست نیست. بسیاری از ارتقاء LED می توانند در مراحل انجام شوند. یک مغازه می تواند با مناطقی شروع شود که بیشترین اتلاف نیرو را دارند. یک دفتر کار می تواند با فضاهای مشترک و اتاق های انبار شروع شود. یک انبار می تواند ابتدا مناطق پرکاربرد را ارتقا دهد. این باعث می شود که مدیریت تغییر آسان تر و بودجه بندی آن آسان تر شود. من همچنین دوست دارم که این ارتقا به راحتی توضیح داده شود. اگر صاحبخانه بپرسد چرا این تغییر را انجام دادم، می‌توانم به صورت‌حساب‌های کمتر، تماس‌های خدمات کمتر و کیفیت نور بهتر اشاره کنم. اگر مدیری بپرسد چه چیزی تغییر کرده است، پاسخ ساده است. زباله را با کنترل جایگزین کردیم. درسی که من مدام می بینم واضح است. صرفه جویی های بزرگ همیشه از یک تغییر بزرگ سیستم به دست نمی آید. گاهی اوقات آنها از یک ارتقا می آیند که زباله ها را در صد مکان کوچک حذف می کند. اگر آن قبض را پرداخت می کردم، از چراغ ها شروع می کردم. این یکی از معدود تغییراتی است که می تواند به طور همزمان در چندین جنبه کمک کند: استفاده از برق، نگهداری و راحتی روزمره. به همین دلیل است که این ارتقا همچنان در کار خود من ظاهر می شود. درک آن ساده است، استفاده از آن کاربردی است و پس از تغییر اندازه گیری آن آسان است.

من با تیم‌هایی کار کرده‌ام که فناوری‌های قدیمی را برای مدت طولانی در جای خود نگه می‌دارند، و هر بار همان الگو را می‌بینم. ابزار آشنا به نظر می رسد. فرآیند احساس امنیت می کند. سپس کار به جای خدمت به تیم شروع به خم شدن در اطراف ابزار می کند. من ابتدا فشار را به روش های کوچک احساس می کنم. مردم همان مراحل را تکرار می کنند. پیام ها به این دلیل منتقل می شوند که سیستم نمی تواند جریان کامل را نگه دارد. یک کار ساده به زنجیره ای از چک ها، تحویل ها و رفع مشکلات تبدیل می شود. تیم به راحتی حرکت نمی کند. در اطراف مشکل کار می کند. به همین دلیل است که بسیاری از تیم ها از فناوری های قدیمی تر دور می شوند. آنها اصطکاک کمتر، خطاهای کمتر و مسیری تمیزتر از کار به نتیجه می خواهند. فکر می کنم این انتخاب منطقی است. وقتی به تیمی نگاه می کنم که با ابزارهای قدیمی گیر کرده است، معمولاً سه نقطه دردناک را می بینم. اولی کار کند است. یک بار با یک تیم پشتیبانی کوچک صحبت کردم که از یک راه‌اندازی قدیمی برای مسیریابی پرونده استفاده می‌کردند. هر درخواستی نیاز به مرتب سازی دستی داشت. اگر یک نفر یک مرحله را از دست داد، پرونده به صف اشتباه منتقل می شد. تیم زمان بیشتری را صرف اصلاح جریان کرد تا کمک به مشتریان. ابزار تنها مشکل نبود، با این حال هر کار را سنگین‌تر می‌کرد. دوم کیفیت ناهموار است. سیستم های قدیمی اغلب به حافظه، عادت و وصله ها بستگی دارند. که می تواند برای مدتی کار کند. زمانی که تیم رشد می‌کند یا حجم کار تغییر می‌کند، از هم می‌پاشد. من دیده ام که تیم های فروش رکوردهای پاکی را از دست داده اند زیرا هر نماینده مسیر کمی متفاوتی را دنبال می کند. نتیجه داده های نامرتب و پیگیری ضعیف بود. سوم اعتماد ضعیف است. زمانی که فرآیند همچنان در حال لغزش است، افراد دیگر به فرآیند تکیه نمی‌کنند. آنها یادداشت های جانبی، برگه های خصوصی، یادآوری چت و چک های اضافی می سازند. در آن نقطه، سیستم رسمی هنوز وجود دارد، اما کار واقعی در جای دیگری زندگی می کند. من این را به عنوان یک علامت هشدار آرام می بینم. من یک راه ساده را برای دور شدن از این نوع تنظیمات ترجیح می دهم. من با فهرست کردن مراحلی که بیشترین تاخیر را ایجاد می کنند شروع می کنم. من سعی نمی کنم همه چیز را یکباره درست کنم. من جایی را تماشا می کنم که مردم مکث می کنند، تکرار می کنند یا به عقب برمی گردند. این یک نقشه واضح به من می دهد. سپس از تیم می پرسم که هر روز به چه چیزی نیاز دارند. نه آن چیزی که خوب به نظر می رسد. آنچه آنها برای اتمام کار با استرس کمتر نیاز دارند. یک طراح ممکن است به مدیریت فایل تمیزتر نیاز داشته باشد. یک نماینده خدمات ممکن است به کلیدهای صفحه نمایش کمتری نیاز داشته باشد. ممکن است یک مدیر به ردیابی وضعیت واضح تری نیاز داشته باشد. پاسخ بر اساس نقش تغییر می کند. من همچنین جریان جدید را با یک مورد واقعی قبل از هر تغییر بزرگی آزمایش می کنم. یک تیم تدارکاتی که من می‌شناختم از یک فرآیند به‌روزرسانی دستی پیچیده به یک داشبورد مشترک برای وضعیت حمل و نقل منتقل شدند. آنها با یک گروه کوچک و یک مسیر شروع کردند. آن تست نشان داد که هشدارها کجا مفید و کجا پر سر و صدا هستند. تیم قبل از گسترش تنظیمات، آن را تنظیم کرد. که بعداً آنها را از یک آشفتگی بزرگتر نجات داد. من فکر می‌کنم تیم‌ها وقتی تمرکزشان را روی استفاده روزانه بگذارند، انتخاب‌های بهتری انجام می‌دهند. مردم کمتر به برچسب ها اهمیت می دهند و بیشتر به تسکین می دهند. آنها می خواهند کار را با قدم های کمتری تمام کنند. آنها می خواهند خطاهای کمتری برای پاکسازی داشته باشند. آنها یک راه اندازی می خواهند که متناسب با روش واقعی آنها باشد. وقتی به تیم‌ها کمک می‌کنم ابزارهای قدیمی را بررسی کنند، همیشه یک سوال می‌پرسم: آیا این سیستم تلاش را کاهش می‌دهد یا تلاش پنهانی را در جای دیگری ایجاد می‌کند؟ این سوال بحث را تغییر می دهد. یک حرکت خوب و دور شدن از تکنولوژی قدیمی نیازی به درام ندارد. نیاز به صداقت دارد. نیاز به نگاه دقیق به نقاط درد واقعی دارد. به یک برنامه تمیز، یک آزمایش کوچک و فضایی برای بازخورد نیاز دارد. دریافته‌ام که تیم‌ها زمانی به خوبی واکنش نشان می‌دهند که می‌توانند در روز خودشان، نه فقط در یک عرشه اسلاید، سود را ببینند. دیدگاه من ساده است. تیم ها فناوری قدیمی را ترک نمی کنند زیرا قدیمی است. آنها آن را رها می کنند زیرا کار از آن بیشتر شده است. وقتی این اتفاق افتاد، بهترین قدم بعدی دفاع نکردن از تنظیمات قدیمی است. این برای ایجاد یک مسیر هموارتر و اجازه دادن به تیم با کشش کمتر است.

من بارها و بارها همان مقایسه را می شنوم. فناوری چرخش قدیمی در برگه قیمت‌گذاری ارزان‌تر به نظر می‌رسد. تجهیزات جدید در ابتدا بالاتر به نظر می رسند. من به این عدد بسنده نمی کنم. من به قیمت دستگاه پس از فروش، در طول استفاده روزانه و در طول تعمیر و نگهداری نگاه می کنم. آنجاست که شکاف خود را نشان می دهد. من این را در مغازه های کوچک کابل کشی، خطوط نساجی و اتاق های پردازش سیم دیده ام. ماشینی که به نظر می‌رسد «صرفه‌جویی در پول» داشته باشد، می‌تواند نیروی کار بیشتر، ضایعات بیشتر، توقف‌های بیشتر و فشار بیشتری را به تیم وارد کند. هزینه واقعی روی فاکتور نمی ماند. وارد کارگاه می شود. یک شکاف ناشی از کار است. تجهیزات چرخان قدیمی اغلب به بررسی های دستی بیشتری نیاز دارند. یک اپراتور تنش را تماشا می کند، سرعت را تنظیم می کند و پیچش ناهموار را با دست برطرف می کند. این ساده به نظر می رسد، اما در هر تغییری از تیم انرژی می گیرد. یک بار کارگاه کوچکی را دیدم که از خط پیچشی قدیمی برای سفارش دسته ای ثابت استفاده می کند. مالک قیمت خرید پایین تر را دوست داشت. پس از چند هفته، یک کارگر مجبور شد برای تنظیم دائمی دستگاه نزدیک دستگاه بماند. یک خط جدیدتر در همان طبقه به توجه کمتری نیاز داشت و خروجی یکنواخت‌تر را حفظ کرد. قبض دستمزد ماجرا را بیان می کرد. شکاف دیگر ناشی از ضایعات و دوباره کاری است. فن آوری قدیمی می تواند پیچش ناهموار، ساختار شل یا شکستگی زمانی که مواد کمی تغییر می کند ایجاد کند. یک تغییر کوچک در کیفیت سیم، نخ یا رشته می تواند به زباله روی زمین تبدیل شود. این زباله در ابتدا کوچک به نظر می رسد. سریع اضافه می شود. من فروشگاهی را تماشا کرده‌ام که مواد اولیه را مقصر می‌داند، سپس اپراتور را سرزنش می‌کند، سپس دسته را مقصر می‌داند. مشکل واقعی کنترل ناپایدار در دستگاه بود. هنگامی که تنش و سرعت ثابت ماند، سطل قراضه به سرعت پر نشد. مالک دستگاه را جشن نگرفت. من تسکین را در کف تولید دیدم و این مهم تر بود. شکاف سوم ناشی از خرابی است. سیستم های قدیمی اغلب به قطعاتی که نیاز به بررسی بیشتری دارند، متکی هستند. کمربندها فرسوده می شوند. بلبرینگ ها صدا ایجاد می کنند. تنظیمات جابجا می شوند. هر توقف جریان را قطع می کند و هر راه اندازی مجدد نیاز به تلاش دارد. یک مکث کوتاه می تواند به خروجی از دست رفته، نیروی کار اضافی و برنامه های از دست رفته تحویل تبدیل شود. ماشین های جدیدتر نیز می توانند ایراد داشته باشند. من فناوری جدید را جادو نمی دانم. من هنوز ساخت، قطعات و پشتیبانی سرویس را بررسی می کنم. تفاوت این است: یک سیستم جدیدتر اغلب به من خط پایه تمیزتری می دهد، بنابراین تلاش کمتری برای مبارزه با مشکلات کوچک هر روز صرف می کنم. مصرف انرژی نیز وارد تصویر می شود. یک ماشین پیچش قدیمی‌تر می‌تواند برای همان خروجی نیروی بیشتری جذب کند، به‌خصوص زمانی که با لرزش، اصطکاک یا کنترل ضعیف سرعت کار می‌کند. من دیده ام که مالکان فقط از یک طرف روی صورتحساب ماهانه تمرکز می کنند. آنها به قیمت خرید نگاه می کنند و صورتحساب عملیاتی را نادیده می گیرند. آنجاست که شکاف پنهان رشد می کند. هنگامی که من فناوری های قدیمی را با فناوری جدید مقایسه می کنم، چند سوال ساده می پرسم. خروجی هر اپراتور چقدر است؟ در استفاده معمولی چه مقدار قراضه ظاهر می شود؟ هر چند وقت یکبار دستگاه برای تنظیم متوقف می شود؟ چه قطعاتی اغلب فرسوده می شوند؟ آیا خط می تواند کشش پایدار را در مواد مختلف حفظ کند؟ آیا تامین کننده می تواند پشتیبانی خدمات و دسترسی به قطعات یدکی را نشان دهد؟ این سوالات واضح به نظر می رسند. آنها پول پس انداز می کنند زیرا تصویر کامل را نشان می دهند. من همچنین دوست دارم با همان مواد تست کنم، نه یک نمونه کامل. تولید واقعی به ندرت کامل است. یک ماشین باید همان دسته، همان محدوده تنش و همان سرعتی را که مغازه هر روز از آن استفاده می‌کند، انجام دهد. اگر آزمایش فقط به دلیل آسان بودن نمونه صاف به نظر برسد، من به نتیجه اعتماد ندارم. دیدگاه من ساده است. فناوری چرخش قدیمی جایگاهی دارد. یک مغازه کوچک با حجم کم، کارکرد کوتاه، یا بودجه اولیه کم ممکن است همچنان از آن استفاده کند. من این انتخاب را درک می کنم. من دیده ام که کسب و کارها آن را برای یک نیاز محدود کار می کنند. با این حال، زمانی که یک تیم خروجی ثابت‌تر، ضایعات کمتر و فشار دستی کمتر می‌خواهد، نادیده گرفتن شکاف هزینه پنهان دشوار می‌شود. من مدام به کل هزینه برمی گردم، نه قیمت برچسب. این مقایسه ای است که به من کمک می کند تصمیم تمیزتری بگیرم، و این مقایسه ای است که به یک کارگاه کمک می کند تا از پرداخت هزینه یک دستگاه در قطعات کوچک هر روز اجتناب کند. امروز با ما تماس بگیرید تا بیشتر بدانید charlie: charlie@hlcablemachine.com/WhatsApp +8615524632632.

میلر، جیمز، 2022، شکاف های هزینه پنهان در تجهیزات چرخان منسوخ نگوین، لیندا، 2021، استراتژی های کاهش ضایعات برای خطوط تولید کابل و طناب پاتل، آرجون، 2023، بهبود ثبات پیچش از طریق فرآیند کنترل اثربخشی گارسیا، الینا، Laborwork20 Elena فروشگاه‌های کوچک تولیدی تامپسون، دیوید، 2024، تصمیم‌های مقاوم‌سازی هوشمند برای ماشین‌های صنعتی قدیمی وانگ، سوفیا، 2019، مزایای صرفه‌جویی در انرژی و تعمیر و نگهداری ارتقاء LED