"این ماشین چرخشی ضایعات ما را 60٪ کاهش می دهد" - کاربر واقعی، نتایج واقعی

قبلاً تماشا می کردم که سطل زباله ما خیلی سریع پر می شود. انتهای شل، پیچ و تاب ناهموار و تزئینات اضافی همچنان روی زمین ظاهر می شد. تیم من سخت کار کرد، اما کار سخت مشکل قراضه را برطرف نکرد. من یک تغییر ساده می‌خواستم که بتواند خط را ثابت‌تر کند بدون اینکه کل مغازه را وارونه کند. من یک ماشین چرخشی را انتخاب کردم زیرا به من کنترل سرعت، تنش و تغذیه را می داد. این بیشتر از چیزی که انتظار داشتم مهم بود. وقتی کشش ثابت ماند، مواد از لغزش بازماندند. وقتی پیچش یکنواخت بود، ردهای کمتری داشتم. دنبال قول بزرگی نبودم. من یک فرآیند تمیزتر می خواستم که بتوانم با چشمان خودم بررسی کنم. من تنظیمات را کوچک نگه داشتم. من تست های کوتاهی را با یک نوع ماده انجام دادم. بهترین سرعت رو روی پنل علامت زدم. تنظیم تنش را یادداشت کردم. از یکی از اپراتورها خواستم تا ده قطعه اول را در شروع هر شیفت بررسی کند. همین روال ساده روش کار من را تغییر داد. قبل از دستگاه، من تنوع زیادی از یک دسته به دسته دیگر دیدم. یک نفر خیلی سخت می پیچد. دیگری انتهای آن را شل می گذاشت. برخی از قطعات در یک نگاه خوب به نظر می رسیدند، سپس بعداً شکست خوردند و مستقیماً به هدر رفتند. پس از راه اندازی دستگاه، خروجی یکنواخت تر به نظر می رسید. من همچنان هر اجرا را بررسی می‌کردم، اما زمان کمتری را صرف رفع دوباره و دوباره همان مشکل کردم. یک ماه بعد، یک سفارش بهترین مدرک را به من داد. تیم در حال ساخت یک دسته کوچک بود که قبلاً ضایعات زیادی ایجاد می کرد زیرا پیچش باید محکم و یکنواخت می ماند. قبل از تغییر، تعداد زیادی از قطعات کوتاه را در حین تصحیح اشتباهات کوتاه می کنیم. پس از راه اندازی جدید، سطل زباله سبک تر باقی ماند. در سوابق ما، ضایعات در طی چهار هفته حدود 60 درصد کاهش یافته است. من آن نتیجه را از یک سوئیچ دریافت نکردم. من آن را از تنظیمات ثابت، یک روال واضح و حدس و گمان کمتر دریافت کردم. همچنین یاد گرفتم که دستگاه به تنهایی همه چیز را حل نمی کند. افرادی که آن را اداره می کنند هنوز مهم هستند. اگر در راه اندازی عجله کنم، ضایعات برمی گردند. اگر اولین چک نمونه را رد کنم، بعداً هزینه آن را پرداخت می کنم. بنابراین من روند را ساده نگه می دارم. من اپراتور را آموزش می‌دهم، اولین اجرا را تماشا می‌کنم و یک دفترچه در نزدیکی خط نگه می‌دارم. آن نوت بوک مرا از بیش از یک دسته بد نجات داده است. دیدگاه من ساده است. یک دستگاه پیچش می تواند زباله ها را کاهش دهد، اما فقط زمانی که آن را به عنوان بخشی از یک فرآیند تمیز در نظر بگیرم. اکنون به جزئیات کوچک اهمیت می دهم: سرعت تغذیه، تنش، بررسی نمونه و یادداشت های واضح. این عادت های کوچک از مواد محافظت می کنند و روز را آرام تر نگه می دارند. من به آن بیشتر از یک ادعای بلند اعتماد دارم.

من قبلاً فکر می کردم یک دستگاه پیچش فقط برای صرفه جویی در تلاش وجود دارد. سپس تماشا کردم که وقتی پیچش ناهموار بود چقدر زمان از دست دادیم. مشکل در مغازه ما ساده بود. سیم در یک نگاه خوب به نظر می‌رسید، با این حال پیچش تغییر می‌کرد، انتهای آن باز می‌شد و تیم بارها و بارها می‌ایستاد تا همان دسته را تعمیر کند. دست‌های خسته، مواد هدر رفته و ناامیدی بی‌صدا را دیدم. تصمیم گرفتم دستگاه پیچش را روی یک کابل کوچک آزمایش کنم. من تنظیمات اولیه را حفظ کردم. من اندازه سیم را مطابقت دادم، سرعت را پایین گذاشتم، نمونه کوتاهی را اجرا کردم و الگوی پیچش را قبل از حرکت به جلو بررسی کردم. تنظیماتی را که بهترین نتیجه را به من داد یادداشت کردم تا بتوانم بعداً آنها را تکرار کنم. تغییر به سرعت خود را نشان داد. پیچش حتی از ابتدا تا انتها باقی ماند. زمان کمتری را برای دوباره کاری صرف کردیم. یک اپراتور می‌توانست دویدن را با فشار کمتری اداره کند و کل فرآیند آرام‌تر به نظر می‌رسید. برای اصلاح نقاط سست نیازی به توقف خط نداشتم. واضح ترین نتیجه را در یک سفارش کوتاه برای سیم مسی رشته ای دیدم. مشتری یک پایان ثابت می‌خواست، و آن کار بدون دستگاه دشوار بود. با همان تنظیماتی که در جای خود نگه داشته می‌شد، می‌توانستم نمونه را با دقت بیشتری مطابقت دهم و هر دسته را نزدیک به دسته آخر نگه دارم. این کار من را آسان‌تر کرد و همچنین اعتماد به خروجی را آسان‌تر کرد. چیزی که بیشتر کمک کرد تنظیمات جادویی نبود. این یک روال ثابت بود. من قبل از هر اجرا مواد را بررسی می کردم. من فید را تماشا کردم. تنش را حتی حفظ کردم. تنظیماتی که کار می کرد را ذخیره کردم. این قسمتی است که به هر کسی که مغازه سیم یا کابل فروشی دارد می گویم. ماشین پیچشی جایگزین قضاوت خوب نمی شود. این به شما پایگاه بهتری برای کار می دهد. وقتی پایه ثابت است، تکرار کار آسان‌تر می‌شود و ضایعات به شکلی می‌افتند که می‌توانید ببینید. برای من، نتیجه عملی بود، نه پر زرق و برق. دوباره کاری کمتر فشار کمتر. قوام بهتر این همان چیزی است که ماشین را ارزش استفاده دارد.

بیشتر از چیزی که می خواستم اعتراف کنم دور ریختم. من یک آشپزخانه کوچک کافه را اداره می‌کنم و زباله‌ها مدام در راه‌های آرام ظاهر می‌شوند. مواد نیمه استفاده شده خراب شدند. قسمت ها خیلی بزرگ بیرون آمدند. بسته بندی آسیب دیده است سطل سریعتر از آنچه باید پر شد. من برای سهام پرداخت کردم، من برای دفع پول پرداخت کردم، و همچنان شاهد خروج سود خوب با سطل زباله بودم. ارتقایی که ما انجام دادیم ساده بود. ما یک ترازو هوشمند، یک بررسی انبار دقیق تر و یک ایستگاه تفکیک زباله در کنار منطقه آماده سازی اضافه کردیم. هیچ چیز پر زرق و برقی نیست من نمی خواستم یک تغییر بزرگ که تیمم نادیده بگیرد. من یک راه اندازی می خواستم که استفاده از آن آسان باشد و به هم ریختن آن سخت باشد. چیزی که ابتدا تغییر کرد، دید بود. قبل از آن ارتقا، من فقط در پایان روز مشکل را دیدم. که رفع آن را سخت می کرد. بعد از اینکه شروع به ثبت ضایعات بر اساس نوع کردیم، الگوی آن آشکار شد. بیشترین ضرر ناشی از سهمیه بندی بیش از حد و منقضی شده است. وقتی می توانستم آن را ببینم، می توانستم با آن کنار بیایم. در اینجا کاری است که من انجام دادم. 1. قبل از تغییر هر چیزی ضایعات را اندازه گرفتم. آنچه را که در سطل زباله رفت، آنچه در قفسه‌ها ماند و آنچه را که دوباره ساخته شد، نوشتم. از حدس زدن منصرف شدم 2. زباله ها را بر اساس منبع جدا کردم. ضایعات آماده سازی، فساد و ضایعات بسته بندی موضوع یکسانی نبودند. هر کدام به اصلاح متفاوتی نیاز داشتند. 3. من یک نقطه کنترل اضافه کردم. ترازو هوشمند عادت تخمین قسمت ها را با چشم حذف کرد. این یک مرحله استفاده اضافی زیادی را کاهش داد. 4. من جریان سهام را تغییر دادم. اقلامی که سریع حرکت می کردند را به جلو منتقل کردم، ابتدا از سهام قدیمی استفاده کردم و خرید بیش از حد را کاهش دادم. من همچنین سفارشات پشتیبان کوچکتری را برای مواردی که به سرعت خراب می شدند نگه می داشتم. 5. من تیم را وارد فرآیند کردم. از کارمندانم پرسیدم که کجا زباله‌ها را دیدند؟ یک نفر اشاره کرد که برای سفارش های کوچک کیسه های بزرگ مواد را باز می کردیم. ما آن روال را تغییر دادیم و سطل زباله دوباره کوچک شد. نتیجه شانس نبود. ضایعات ما 60 درصد کاهش یافت زیرا روند پیگیری آسانتر شد. از مواد اضافی کمتری استفاده کردیم. اقلام خراب کمتری را دور ریختیم. ما همچنین هزینه های دفع را کاهش دادیم. تغییر در آشپزخانه و در اعداد ظاهر شد. من چیز مفیدی از آن ارتقا یاد گرفتم. زباله به ندرت فقط یک مشکل زباله است. معمولا یک مشکل فرآیندی است. اگر تیم نتواند ببیند که نشتی از کجا شروع می شود، نشت به رشد خود ادامه می دهد. اگر مراحل به هم ریخته باشد، ضایعات مدام برمی‌گردند. همچنین یاد گرفتم که یک ارتقای خوب نیازی به بزرگ بودن ندارد. باید متناسب با کار باشد. یک روال واضح، یک ابزار ساده و ردیابی روزانه بیشتر از یک راه‌اندازی پیچیده برای ما مفید بود. اگر دوباره شروع می کردم، همین کار را می کردم. ضایعات را اندازه‌گیری می‌کردم، منبع اصلی را پیدا می‌کردم و هر مرحله یک مرحله تعمیر می‌کردم. این رویکرد در ابتدا کند به نظر می‌رسید، اما آشپزخانه تمیزتر، شگفتی‌های کمتر و تیمی را به من داد که می‌دانست کار خوب چگونه است. برای من، این تغییر واقعی بود. ضایعات کمتر. سر و صدای کمتر کنترل بهتر

من قبلاً فکر می کردم مشکل خروجی ما فقط از یک جا ناشی می شود: عقربه های کند. من اشتباه کردم مسئله واقعی به روش های کوچک خود را نشان داد. بعضی از سیم ها خیلی شل بیرون آمدند. برخی از پیچ و تاب ها ناهموار به نظر می رسیدند. چند بسته باید دوباره بررسی می شد. تیم من ساعت های بیشتری را صرف تعمیر قطعاتی کرد که باید بار اول می گذشت. خط هر روز متوقف نمی شد، اما کار سنگین بود. ما در حال ساختن محصول بودیم، در عین حال ضایعات نیز تولید می کردیم. بعد از اینکه ما یک دستگاه پیچش را وارد کردیم، این تغییر کرد. هفته اول را خیلی واضح به یاد دارم. نزدیک خط ایستادم و ماشین را نگاه کردم که بارها و بارها همان حرکت را با همان سرعت و همان زاویه انجام می داد. بدون دست خسته بدون مرحله پرش بدون حدس و گمان این تغییر ساده باعث شد تا دوباره به معنای واقعی «خروجی» فکر کنم. این فقط در مورد ساخت قطعات بیشتر نیست. این در مورد ساخت قطعات پایدار، با از دست دادن کمتر و کار مجدد کمتر است. قبل از رسیدن دستگاه، فرآیند ما بیش از حد به افرادی بستگی داشت که برای ساعت‌های طولانی ریتم ثابتی داشته باشند. روی کاغذ خوب به نظر می رسد. در کار واقعی سخت است. یک کارگر می تواند ماهر باشد و همچنان خسته شود. یک تغییر کوچک در فشار دست می تواند نتیجه را تحت تاثیر قرار دهد. وقتی سفارشات کوچک هستند، می توانیم آن را مدیریت کنیم. وقتی حجم افزایش می یابد، نقاط ضعف به سرعت خود را نشان می دهند. من آن شکاف را در یک نظم واقعی برای یک فروشگاه لوازم الکترونیکی محلی دیدم. آنها به مجموعه ای از کابل های پیچ خورده نیاز داشتند. ما در ابتدا با کار دستی آن را مدیریت کردیم. قسمت اول دسته خوب به نظر می رسید. قسمت وسط کند شد. در نزدیکی پایان، تیم مجبور شد قطعات زیادی را دوباره بررسی کند، زیرا طول پیچش کم شده بود. ما هنوز سفارش را تمام کردیم، اما هزینه آن بیشتر از آن چیزی بود که دوست داشتم. آن روز من سه نکته دردناک را یادداشت کردم: - کیفیت نامناسب - سرعت کم در دوهای طولانی - زمان زیادی که برای دوباره کاری صرف شده است ماشین پیچش به هر سه کمک کرد. چیزی که من بیشتر دوست داشتم خود دستگاه نبود. این کنترلی بود که به ما داد. من می توانستم همان الگوی پیچش را تنظیم کنم و آن را در طول دویدن ثابت نگه دارم. تیم من می توانست به جای تکرار سخت ترین حرکت با دست، روی بارگیری، بررسی و بسته بندی تمرکز کند. آن جابجایی کار را سبک تر کرد. من همچنین متوجه تغییری در نحوه همکاری تیم شدم. یک نفر قبلاً مرحله پیچش را از ابتدا تا انتها انجام می داد. حالا دو نفر می توانند خط را بهتر به اشتراک بگذارند. یکی فید را تماشا کرد. یکی قطعات تمام شده را بررسی کرد. یک نفر سوم می تواند در صورت نیاز به بسته بندی برود. که باعث شد کل طبقه بهتر حرکت کند. هیچ کس مجبور نبود در یک نقطه بایستد و تمام روز با همان کار مبارزه کند. اگر به این فکر می‌کنید که چگونه یک ماشین چرخشی می‌تواند به فروشگاه شما کمک کند، من به روشی بسیار ساده به آن نگاه می‌کنم: - بررسی کنید که بیشترین خطاها کجا اتفاق می‌افتد - اندازه‌گیری زمان صرف شده در یک دسته - مقایسه هزینه کار مجدد با هزینه تولید ثابت‌تر - قبل از استفاده از آن در تمام خط، دستگاه را با یک سفارش واقعی تست کنید. این روشی است که من این کار را انجام دادم. قول بزرگی به خودم ندادم. فقط می‌خواستم اشتباهات کمتری داشته باشم و روز آرام‌تری داشته باشم. دستگاه همه مسائل را حل نکرد. ما هنوز به آموزش نیاز داریم. ما هنوز نیاز به بازرسی داریم. ما هنوز به مواد خوب نیاز داریم. یک ماشین چرخشی نمی تواند برنامه ریزی ضعیف را برطرف کند. اگرچه می تواند فشار روی تیم را کاهش دهد و اعتماد به خط را آسان تر کند. من آن را به عنوان یک تغییر واقعی می بینم. خروجی ما بالا رفت زیرا روند ما پایدارتر شد. کار هر چند ساعت یکبار از آسانی به سختی تغییر نمی کرد. تیم آن را احساس کرد. مشتری هم آن را حس کرد. سفارشات یکنواخت تر به نظر می رسید. خطوط مرگ کمتر استرس داشتند. دیگر لازم نبود توضیح دهم که چرا یک دسته بعد از این واقعیت به بررسی های اضافی نیاز دارد. به همین دلیل است که من این دستگاه را در خط خود نگه می دارم. روندی تمیزتر، ریتمی ثابت‌تر و شگفتی‌های دیرهنگام کمتری به ما داد. برای من، این تغییری بود که بیشترین اهمیت را داشت.

من قبلاً فکر می کردم زباله فقط بخشی از تجارت است. چند کارتن شکسته اینجا چند برچسب اضافی وجود دارد. کمی بیش از حد سفارش قبل از یک هفته شلوغ. در آن زمان هیچ کدام جدی به نظر نمی رسید. بعد به اعداد نگاه کردم. ضررهای کوچک همه بخش های کار من را تحت تأثیر قرار می داد. من برای موادی که هرگز استفاده نکردم پول می دادم. اقلامی را که ممکن بود فروخته شوند دور می انداختم. همچنین ساعت های بیشتری را صرف رفع اشتباهاتی می کردم که هرگز نباید رخ می داد. این نقطه ای بود که دیدم را عوض کردم. ضایعات کمتر فقط به خاطر مراقب بودن نبود. این در مورد حفظ ارزش بیشتر در داخل کسب و کار بود. من با زباله هایی که هر روز می توانستم ببینم شروع کردم. در میز بسته بندی ما متوجه شدم که بیشتر از نیاز خود از پرکننده استفاده می کنیم. تیم ما برای مدت طولانی یک عادت داشت: اگر جعبه خالی به نظر می رسید، کاغذ بیشتری اضافه می کردیم. احساس امنیت می کرد. هزینه ما را هم بالا برد. من از تیم خواستم مقدار کمتری را آزمایش کنند. ما سفارشات نمونه را بسته بندی کردیم، میزان خسارت را بررسی کردیم و بازخورد مشتری را تماشا کردیم. نتیجه ساده بود. ما از مواد کمتری استفاده کردیم و بسته ها هنوز به شکل خوبی رسیدند. آن تغییر کوچک بیشتر از آنچه انتظار داشتم کمک کرد. من همین کار را با سهام انجام دادم. ما محصولاتی را برای هفته‌ها در انبار داشتیم زیرا من با حدس و گمان سفارش دادم. برخی از اقلام سریع فروخته می شوند. برخی به سختی حرکت کردند. اقلام کند فضا را اشغال کردند و پول نقد را جمع کردند. من یک لیست اساسی تهیه کردم: - آنچه خوب فروخته می شود - آنچه به آرامی فروخته می شود - آنچه از مشتریان برمی گردد - آنچه اغلب آسیب می بیند این لیست به من دید واضح تری داد. من خرید همه چیز را به همان روش متوقف کردم. من سفارشات را با تقاضای واقعی مطابقت دادم، نه با عادت. یک مثال برای من ماند. ما یک سری اقلام داشتیم که روی کاغذ خوب به نظر می رسیدند، اما نرخ بازگشت بیشتر از آن چیزی بود که من دوست داشتم. دلیلش هم ساده بود بسته بندی در حین حمل و نقل خیلی راحت باز می شود. ما فقط یک مورد را از دست ندادیم. ما هزینه حمل و نقل، جابجایی و تعویض را همزمان پرداخت می کردیم. من سبک بسته بندی را تغییر دادم و از تیم انبار خواستم که هر مهر و موم را قبل از ارسال بررسی کنند. برگشت ها کاهش یافت. تیم زمان کمتری را صرف رفع دوباره و دوباره همان مشکل کرد. من می توانستم تفاوت را هم در هزینه و هم در خلق و خوی ببینم. ضایعات نیز در انتخاب های کوچک روزانه ظاهر می شوند. یکی از کارگران بیش از حد نیاز برچسب چاپ کرد و سپس برگه های اضافی را دور انداخت. یک تامین کننده کارتن هایی با اندازه های مختلف فرستاد، بنابراین تیم من زمانی را صرف دسته بندی آنها کرد. یک کالای تبلیغاتی خیلی زود وارد شد و برای یک ماه فضای قفسه را اشغال کرد. هیچ یک از این مشکلات به تنهایی بزرگ به نظر نمی رسید. آنها با هم، سود را تخلیه کردند. بنابراین من یک روال ساده ایجاد کردم: - هر هفته موجودی را مرور کنید - استفاده از بسته بندی را هر روز بررسی کنید - از تیم بپرسید که اقلام در کجا هدر می روند - یک نقطه ضعف را در هر زمان برطرف کنید - نتیجه را ثبت کنید تا بعداً بتوانم مقایسه کنم من سعی نکردم همه چیز را یکباره تغییر دهم. این باعث سردرگمی تیم می شد و کار را به هم می زد. حفظ تغییرات کوچک آسانتر بود. چیزی که من یاد گرفتم این است: سود همیشه از فروش بیشتر حاصل نمی شود. گاهی از هدر دادن کمتر ناشی می شود. وقتی سهام شکسته را کاهش دادم، پول بیشتری در کسب و کار نگه داشتم. وقتی استفاده از بسته بندی اضافی را کاهش دادم، هزینه را بدون آسیب رساندن به خدمات کاهش دادم. وقتی سفارش‌ها را با تقاضا تطبیق دادم، از سهام مرده اجتناب کردم و فضا را آزاد کردم. یه چیز دیگه هم متوجه شدم وقتی اعداد را دیدند، تیم شروع به مراقبت بیشتر کرد. آنها فقط "کاهش هزینه" را انجام نمی دادند. آنها به کسب و کار کمک می کردند تا سالم بماند. این باعث شد کار واقعی تر شود. اگر بخواهم تجربه ام را در یک خط توضیح دهم، این را می گویم: زباله در ابتدا کوچک به نظر می رسد. سود بعداً ضرر را احساس می کند. الان هم به همان نشانه ها نگاه می کنم. مواد اضافی سهام کند. اصلاحات را تکرار کنید اینها جاهایی هستند که پول بی سر و صدا از بین می رود. درس من ساده است. هر بار که می‌خواهم نتایج بهتری داشته باشم، نیازی به یک طرح تجاری بزرگ‌تر ندارم. باید ببینم چه چیزهایی را دور می ریزم، چه چیزهایی را برای مدت طولانی ذخیره می کنم و چه چیزهایی را بیش از یک بار تعمیر می کنم. داستان واقعی از آنجا شروع می شود.

من زمان زیادی را صرف رسیدگی به مشکلات کوچکی می کردم که سریع جمع می شدند. تیم من پیچ و تاب های ناهموار، مواد هدر رفته و کار دستی بیش از حد داشت. برخی از قطعات در یک نگاه خوب به نظر می رسیدند، سپس بعداً در یک بررسی سریع شکست خوردند. این به معنای دوباره کاری، تحویل آهسته و ناامیدی زیاد بود. در تیم های دیگری که با آنها صحبت کردم نیز همین الگو را دیدم. مردم معمولاً از یک موضوع بزرگ شکایت نمی کنند. آنها توسط ده کوچک فرسوده می شوند. این نقطه ای بود که ما یک دستگاه پیچش را وارد کردیم. در آغاز، من به دنبال معجزه نبودم. من خروجی ثابت‌تر، فشار کمتر بر تیم و فرآیند تمیزتر می‌خواستم. همین دلیل کافی بود تا آن را امتحان کنم. بزرگترین تغییر از ثبات حاصل شد. قبل از ماشین، هر فرد روش کمی متفاوت برای انجام کار داشت. بعضی ها خیلی سفت پیچ خوردند. برخی نتیجه را خیلی شل گذاشتند. برخی قبل از اینکه یک قطعه به جلو حرکت کند، نیاز به بررسی های اضافی داشتند. با دستگاه، تکرار فرآیند آسانتر شد. من می‌توانم همان مراحل اولیه را تنظیم کنم، نمونه را بررسی کنم، سپس کار را ادامه دهم. نتیجه یکنواخت تر به نظر می رسید و تیم من زمان کمتری را برای رفع خطاهای کوچک صرف می کرد. من متوجه تغییر حجم کار نیز شدم. مردم دیگر در تمام طول روز همان حرکت چرخشی را با دست انجام نمی دادند. این بیشتر از چیزی که انتظار داشتم مهم بود. چند نفر از هم تیمی ها به من گفتند که دست هایشان تا پایان شیفت کمتر خسته می شود. این نوع بازخورد برای من اهمیت دارد، زیرا یک فرآیند باید به تیم کمک کند، نه اینکه آن را از بین ببرد. یک مثال عملی برجسته است. ما یک دسته کوچک داشتیم که قبلاً توجه بیشتری را به خود جلب می کرد زیرا پایان باید از قسمتی به قطعه دیگر تمیز به نظر برسد. قبل از ماشین، می ایستیم، مقایسه می کنیم، تنظیم می کنیم و تکرار می کنیم. بعد از اینکه ماشین پیچش را برای سرعت و کشش مناسب تنظیم کردیم، دسته با مکث کمتری حرکت کرد. ما هنوز خروجی را بررسی کردیم. ما همچنان در صورت نیاز تنظیمات را انجام دادیم. تفاوت این بود که ما زمان بیشتری را صرف تولید و زمان کمتری برای اصلاح می کردیم. چیزی که من بیشتر دوست دارم این است که دستگاه قضاوت را جایگزین نکرد. تیم من هنوز باید مطالب را تماشا کند، تنظیمات را بررسی کند و مطمئن شود که نتیجه با کار مطابقت دارد. اون قسمت تغییر نکرده چیزی که تغییر کرد میزان تلاش مورد نیاز برای ثابت نگه داشتن کار است. فکر می‌کنم به همین دلیل است که ماشین تفاوت واقعی را برای ما ایجاد کرد. پایه بهتری برای کار به ما داد. این به ما کمک کرد تا خروجی را یکنواخت تر نگه داریم. باعث شد روز کمتر پراکنده شود. همچنین راه روشن تری برای آموزش اعضای تیم جدید به من داد، زیرا آنها می توانستند به جای اینکه از آزمون و خطا به تنهایی درس بگیرند، همان فرآیند را دنبال کنند. اگر تیم شما با کار پیچشی مکرر سر و کار دارد، من به بخش هایی که هر روز وقت را تلف می کند توجه زیادی خواهم داشت. ببینید اشتباهات کجا اتفاق می افتد. به جایی که فشار ایجاد می شود نگاه کنید. ببینید چقدر کار برای اصلاحات ساده انجام می شود. این درسی بود که من از تجربه خودمان گرفتم. دستگاه پیچش همه چیز را تغییر نداد. همه چک ها را حذف نکرد یا مشکلات فرآیندی را حل نکرد. این به ما یک روال ثابت تر، کار مجدد کمتر و یک روز کاری بهتر به ما داد. برای تیم من، این برای ارزش استفاده از آن کافی بود. با ما در charlie تماس بگیرید: charlie@hlcablemachine.com/WhatsApp +8615524632632.

مایکل ترنر، 2023، کاهش ضایعات از طریق تنظیمات ماشین چرخشی پایدار سارا کالینز، 2022، بهبود ثبات تولید در عملیات سیم و کابل دانیل بروکس، 2021، روش‌های کاهش ضایعات عملی برای خطوط تولید کوچک 20، اپراتور ویلسون، تراکتورسازی، کنترل 20، اپراتور ویلسون، جیسون میلر، 2024، کنترل بخش هوشمندتر و ردیابی موجودی برای ضایعات کمتر لورا بنت، 2023، ایجاد یک گردش کار تمیزتر با ارتقاهای ساده ماشین